عمل جراحی پرینورافی (تنگ کردن و بازسازی دیواره و دهانه واژن و ناحیه پرینه) یکی از جراحی های زیبایی و درمانی شایع در میان زنان است که به منظور بهبود کیفیت زندگی زناشویی ، رفع شلی واژن و ترمیم آسیب های ناشی از زایمان طبیعی انجام می شود. دوران نقاهت این جراحی به دلیل حساسیت بالای بافت های این ناحیه اهمیت بسزایی دارد. در این میان ، یکی از دغدغه های اصلی بیماران ، مواجهه با اولین دوره قاعدگی یا همان پریود بعد از عمل است. شروع خونریزی ماهانه در دورانی که بخیه ها هنوز تازه هستند و بافت ها در حال ترمیم ، می تواند باعث بروز نگرانی و سوالات متعددی شود.
آیا پریود بعد از پرینورافی سخت است؟
پریود شدن در هفته های ابتدایی پس از عمل پرینورافی به دلیل وجود بخیه های پرینورافی ، تورم و حساسیت شدید بافت های پرینه می تواند نسبت به حالت عادی دشوارتر و ناخوشایندتر باشد. در این دوران ، ترکیب دردهای انقباضی رحم (درد پریود) با سوزش و حساسیت ناشی از ترمیم زخم های جراحی ، حس کلافگی بیشتری به بیمار منتقل می کند. همچنین ، رطوبت ناشی از خونریزی قاعدگی ممکن است باعث سوزش موضعی در محل بخیه ها شود.
با این حال ، این سختی به معنای غیرقابل تحمل بودن یا بروز فاجعه نیست. با آگاهی از این شرایط و رعایت بهداشت شخصی دقیق ، می توان این دوره را بدون مشکل سپری کرد. نکته کلیدی در این دوران ، حفظ آرامش ذهنی و استفاده از راهکارهای توصیه شده توسط پزشک برای کاهش تماس مستقیم خون با خط بخیه است تا از بروز هرگونه سوزش آزاردهنده یا عفونت جلوگیری شود.
جهت رزرو وقت مشاوره مستقیم از دکتر قره داغی ؛ فرم تماس زیر را پر کنید:
آیا جراحی پرینورافی در پریودی بعد از آن تاثیر دارد؟
جراحی پرینورافی یک عمل کاملاً موضعی روی بافت عضلانی و مخاط دهانه واژن و ناحیه پرینه (فاصله بین واژن و مقعد) است. از آنجا که این جراحی هیچ ارتباطی با اندام های داخلی ترشح کننده هورمون مانند تخمدان ها یا لایه داخلی رحم (اندومتر) ندارد ، به طور مستقیم تغییری در فیزیولوژی یا چرخه قاعدگی شما ایجاد نمی کند. بنابراین ، این جراحی ساختار بیولوژیکی پریود شما را تغییر نمی دهد.
البته ، عامل استرس و تغییرات ناگهانی ناشی از جراحی و بیهوشی می تواند به طور موقت سیستم هورمونی بدن را تحت تاثیر قرار دهد. این امر ممکن است باعث جلو افتادن ، عقب افتادن یا تغییر جزئی در الگوی شروع قاعدگی در اولین دوره پس از جراحی شود که کاملاً طبیعی بوده و به مرور زمان و با بهبود بدن به روال عادی خود بازمی گردد.
مراقبت های مربوط به پریودی بعد از پرینورافی
مراقبت های بهداشتی در زمان قاعدگی پس از عمل پرینورافی از اهمیت دوچندانی برخوردار است ، زیرا خون قاعدگی محیط مناسبی برای رشد باکتری ها فراهم می کند. رعایت نکات زیر به حفظ سلامت بخیه ها و جلوگیری از عفونت کمک بسزایی می کند:
- پوشیدن لباس های نخی و گشاد: از پوشیدن شورت های تنگ یا پلاستیکی خودداری کنید تا جریان هوا به خوبی برقرار شده و از تعریق ناحیه جلوگیری شود.
- ممنوعیت مطلق استفاده از تامپون و کاپ قاعدگی: به هیچ عنوان نباید هیچ وسیله ای وارد واژن شود ؛ بنابراین تنها مجاز به استفاده از نوار بهداشتی های لطیف ، بدون بو و ضدحساسیت هستید.
- تعویض مکرر نوار بهداشتی: نوار بهداشتی خود را در فواصل زمانی کوتاه (هر ۲ تا ۳ ساعت یکبار) تعویض کنید تا محل بخیه ها مرطوب و آلوده باقی نماند.
شستشوی ملایم و خشک کردن با سشوار: پس از هر بار دستشویی رفتن ، ناحیه را با آب ولرم یا سرم شستشو به آرامی تمیز کرده و سپس با باد ملایم و خنک سشوار کاملاً خشک کنید. از کشیدن دستمال کاغذی روی بخیه ها پرهیز کنید. - پرهیز از نشستن در وان یا تشت آب: در دوران پریود به هیچ وجه نباید در آب غوطه ور شوید ، زیرا ریسک انتقال آلودگی به بخیه ها بسیار بالا می رود. دوش گرفتن به صورت ایستاده بهترین گزینه است.
چگونه باید درد پریودی بعد از عمل پرینورافی را کنترل کرد؟
مدیریت درد در این دوران به دلیل هم پوشانی درد جراحی و دردهای قاعدگی نیاز به دقت بیشتری دارد. برای تسکین و کنترل این دردها می توانید اقدامات زیر را انجام دهید:
- پیاده روی های طولانی یا جابجا کردن وسایل سنگین را تا پایان دوره قاعدگی متوقف کنید.
- در روزهای اول قاعدگی بیشتر دراز بکشید و از نشستن های طولانی مدت روی سطوح سفت خودداری کنید تا فشار مستقیم روی ناحیه پرینه به حداقل برسد.
- مسکن های ضدالتهابی غیرکورتونی (مانند ژلوفن ، ایبوپروفن یا مفنامیک اسید) تحت نظر پزشک به کنترل همزمان درد قاعدگی و التهاب جراحی کمک می کنند.
- از قرار دادن کیسه آب گرم مستقیم روی ناحیه بخیه ها و واژن خودداری کنید (زیرا گرما تورم و خونریزی جراحی را افزایش می دهد) ، اما قرار دادن آن روی شکم و زیر ناف برای تسکین انقباضات رحمی بلامانع است.
- مصرف مایعات فراوان ، سوپ ها و غذاهای فیبردار مانع از یبوست می شود ؛ چرا که زور زدن هنگام دفع ، فشار مضاعفی به بخیه های پرینه وارد کرده و درد را تشدید می کند.
آیا لازم است بعد از جراحی از قرص جلوگیری برای پریود نشدن استفاده کرد؟
پزشکان جراح معمولاً زمان انجام عمل پرینورافی را بلافاصله پس از اتمام دوره قاعدگی قبلی بیمار هماهنگ می کنند. این برنامه ریزی هوشمندانه به بیمار فرصت می دهد تا پیش از شروع قاعدگی بعدی ، یک بازه زمانی طلایی ۳ تا ۴ هفتهای را برای جوش خوردن اولیه زخم ها و بخیه ها پشت سر بگذارد. بنابراین ، در شرایط عادی نیازی به مصرف قرص های جلوگیری یا هورمونی برای به تأخیر انداختن پریود نیست.
استفاده خودسرانه از قرص های جلوگیری از بارداری برای قطع یا عقب انداختن پریود بعد از جراحی توصیه نمی شود ، زیرا تغییرات هورمونی ناگهانی می تواند باعث بروز لکه بینی های مداوم یا تغییرات خلقی و احتباس آب در بدن شود که روند بهبودی را مختل می کند. با این حال ، اگر بیمار سیکل های بسیار کوتاهی دارد یا بنا به دلایلی عمل او نزدیک به زمان پریود انجام شده است ، تنها با دستور و تجویز مستقیم پزشک معالج می توان از این داروها استفاده کرد.
آیا عمل پرینورافی در شدت و مدت پریودی تاثیر دارد؟
همان طور که پیش تر اشاره شد ، عمل پرینورافی تغییری در ضخامت لایه داخلی رحم ایجاد نکرده و فرآیند تخمک گذاری را مختل نمی سازد ؛ بنابراین ، این جراحی تاثیری روی حجم خونریزی واقعی یا تعداد روزهای پریود شما نخواهد داشت. ساختار هورمونی بدن شما همچنان مانند گذشته به فعالیت خود ادامه می دهد و میزان ریزش دیواره رحم یکسان باقی می ماند.
تصور اشتباه برخی بیماران مبنی بر شدیدتر شدن یا طولانی تر شدن پریود معمولاً ناشی از مخلوط شدن خونریزی قاعدگی با ترشحات و خونابه های طبیعی پس از جراحی است. در هفته های اول بعد از پرینورافی ، خروج ترشحات صورتی رنگ یا خونابه ملایم طبیعی است و وقتی این ترشحات با خون پریود همزمان می شوند ، ممکن است به نظر برسد که حجم خونریزی افزایش یافته است. این وضعیت موقتی بوده و پس از اتمام دوره قاعدگی و بهبود کامل واژن برطرف می شود.
