جراحی پرینورافی (Perineorrhaphy) یکی از روش های جراحی رایج برای ترمیم ضعیف شدن عضلات و بافت های کف لگن است که معمولاً پس از زایمان طبیعی یا به دلیل شل شدن عضلات ناشی از افزایش سن انجام می شود. این جراحی نه تنها برای اهداف زیبایی ، بلکه برای بهبود عملکرد مثانه و روده و بازگرداندن کیفیت زندگی زنان اهمیت زیادی دارد. یکی از نگرانی های اصلی بیماران پس از این عمل ، وضعیت بخیه ها و نحوه مراقبت از آن هاست. درک صحیح از فرآیند ترمیم ، نوع بخیه ها و علائم هشداردهنده می تواند به بهبودی سریع تر و کاهش عوارض کمک شایانی کند.
چرا بعد از پرینورافی ناحیه را بخیه میزنند؟
هدف اصلی از بخیه زدن در جراحی پرینورافی ، بازسازی دقیق آناتومیکی بافت های آسیب دیده است. در طی این عمل ، جراح بافت های شل و افتاده در ناحیه پرینه (منطقه بین واژن و مقعد) را برداشته و عضلات کف لگن را مجدداً به هم می دوزد تا سفت و محکم شوند. بخیه ها نقش حیاتی در نگه داشتن این بافت ها در موقعیت صحیح ایفا می کنند تا در حین فرآیند ترمیم طبیعی بدن ، زخم به درستی جوش بخورد. بدون بخیه بندی مناسب ، احتمال بازگشت شلی عضلات ، ایجاد دیاستازیس (جدایی) بافت ها و عود مشکلاتی مانند بی اختیاری ادرار یا بیرون زدگی اندام های لگنی وجود دارد. بنابراین ، بخیه ها پایه و اساس موفقیت جراحی و بازگرداندن تنگی و استحکام واژن و پرینه هستند.
جهت دریافت مشاوره از دکتر قره داغی فرم تماس زیر را پر کنید ؛ ما با شما تماس میگیریم.
در صورت باز شدن بخیه پرینورافی چه باید کرد؟
یکی از نگرانی های جدی پس از جراحی ، باز شدن زخم یا دیسینسز است. این اتفاق می تواند ناشی از عفونت ، فشار زیاد بر ناحیه ، یا فعالیت های سنگین زود هنگام باشد. در صورت مشاهده هرگونه علامت هشداردهنده ، اقدام فوری ضروری است. علائمی که نشان دهنده باز شدن احتمالی بخیه یا عفونت هستند ، عبارتند از:
- خونریزی فعال یا ترشحات چرکی: اگر از ناحیه زخم خون تازه خارج می شود یا ترشحات زرد/سبز با بوی بد مشاهده کردید ، این نشانه عفونت یا باز شدن زخم است.
- درد ناگهانی و شدید: افزایش ناگهانی درد در ناحیه پرینه که با مسکن های معمولی آرام نمی شود ، می تواند نشان دهنده آسیب به بافت های در حال ترمیم باشد.
در چنین مواردی ، باید فوراً با جراح خود تماس بگیرید. از دستکاری زخم ، استفاده از دوش واژینال یا رابطه جنسی خودداری کنید و ناحیه را تمیز و خشک نگه دارید تا از تشدید عفونت جلوگیری شود.
بخیه جراحی پرینورافی جذبی است یا کشیدنی؟
نوع بخیه مورد استفاده در جراحی پرینورافی به تصمیم جراح و تکنیک جراحی بستگی دارد ، اما در اکثر موارد امروزی ، از بخیه های جذبی استفاده می شود. بخیه های جذبی به گونه ای طراحی شده اند که به تدریج در بدن تجزیه شده و جذب می شوند ، بنابراین نیازی به کشیدن آن ها توسط پزشک نیست. این بخیه ها معمولاً چند لایه هستند ؛ لایه های عمقی برای تقویت عضلات و لایه های سطحی برای بستن پوست. با این حال ، در برخی موارد خاص یا بسته به نظر جراح ، ممکن است از بخیه های غیرجذب (کشیدنی) نیز استفاده شود. در این حالت ، بخیه ها معمولاً از جنس نایلون یا ابریشم هستند که باید پس از بهبودی زخم خارج شوند. پس از عمل ، حتماً از پزشک خود بپرسید که از چه نوع بخیه ای استفاده شده است تا نگرانی بیهوده ای نداشته باشید.
از بخیه های پرینورافی چگونه باید مراقبت کرد؟
مراقبت صحیح از ناحیه جراحی ، کلید پیشگیری از عفونت و بهبودی سریع تر است. بهداشت ناحیه تناسلی در دوران نقاهت بسیار حساس است. برای مراقبت از بخیه ها ، شستشوی روزانه ناحیه با آب ولرم و صابون ملایم و غیرمعطر توصیه می شود. پس از شستشو ، ناحیه را با ضربه های آرام و با استفاده از یک حوله تمیز یا دستمال توالت نرم خشک کنید ، نه با مالش. همچنین حمام کردن بعد از پرینورافی باید با ملاحظات خاص صورت گیرد. استفاده از کمپرس سرد در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول برای کاهش تورم و درد بسیار مفید است. همچنین ، پوشیدن لباس زیر نخی و گشاد به تهویه هوا و کاهش اصطکاک کمک می کند. از نشستن های طولانی مدت پرهیز کنید و در صورت نیاز از بالشتک های دوناتی استفاده نمایید تا فشار مستقیم بر ناحیه پرینه وارد نشود.
چه زمانی بخیه های پرینورافی باید کشیده شود؟
همانطور که اشاره شد ، اگر از بخیه های جذبی استفاده شده باشد ، نیازی به کشیدن آن ها نیست و خودبه خود جذب می شوند. اما اگر از بخیه های کشیدنی استفاده شده باشد ، زمان کشیدن آن ها بسیار مهم است. معمولاً بخیه های ناحیه پرینه بین ۵ تا ۷ روز پس از جراحی کشیده می شوند. این زمان به میزان بهبودی زخم و نظر جراح بستگی دارد. کشیدن زودهنگام بخیه ها می تواند باعث باز شدن زخم شود ، و تأخیر بیش از حد نیز ممکن است منجر به ایجاد رد بخیه یا عفونت شود. جراح در ویزیت های بعدی وضعیت زخم را بررسی کرده و زمان مناسب برای خارج کردن بخیه ها را تعیین می کند.
آیا کشیدن بخیه های پرینورافی دردناک است؟
بسیاری از بیماران نگران دردناک بودن فرآیند کشیدن بخیه هستند ، اما واقعیت این است که این مرحله معمولاً کم درد است. کشیدن بخیه ها فرآیندی سریع ، معمولاً کمتر از چند دقیقه طول می کشد. احساس آن بیشتر شبیه به یک کشیده شدن خفیف یا سوزش لحظهای است، نه درد شدید. در بسیاری از موارد، حتی نیاز به بی حسی موضعی نیست. با این حال ، حساسیت عصبی در ناحیه پرینه پس از جراحی بالا است ، بنابراین ممکن است فرد احساس ناراحتی یا ترس داشته باشد. صحبت با پزشک قبل از انجام کار ، تنفس عمیق و ریلکس کردن عضلات می تواند تجربه را بسیار آسان تر کند. پس از کشیدن بخیه ها ، احساس سبکی و راحتی زیادی در ناحیه جراحی احساس خواهید کرد.
