میومکتومی نوعی جراحی است که در آن، فیبروم های رحم برداشته می شوند. این فیبروم ها بافت های غیر سرطانی هستند که درون رحم فرد رشد می کنند. در این پروسه، رحم دست نخورده باقی می ماند؛ به همین دلیل بیمار می تواند در آینده بدون مواجه با مشکل، بچه دار شود. عوامل مختلفی باعث بروز این بیماری می شوند که در این مطلب، تمامی اطلاعات مورد نیاز را در اختیار شما قرار داده ایم.
میومکتومی چیست؟
میومکتومی با هدف بیرون آوردن فیبروم های رحم که با نام لیومیوما نیز شناخته می شوند، به انجام می رسد. فیبروم ها توده هایی هستند که از سلول ها و بافت های پیوندی ساخته شده و می توانند داخل یا خارج از رحم شکل بگیرند. تقریبا اکثر آن ها توده های غیر سرطانی (خوش خیم) می باشند. هر فرد ممکن است یک یا چند فیبروم داخل رحم خود داشته باشد؛ همچنین اندازه این توده ها نیز با یکدیگر متفاوت است. در طول میومکتومی، جراح زنان این توده ها را بر می دارد؛ اما بافت های داخل رحم را حفظ می کند تا مشکلی در باردار شدن بیمار در آینده رخ ندهد.
این پروسیجر، جایگزین مناسبی برای فرایند هیسترکومی محسوب می شود که بعنوان عملیاتی برای بیرون آوردن رحم، دهانه رحم و فیبروم ها مورد استفاده قرار می گیرد.
عمل میومکتومی به چه علت انجام می شود؟
اگر فیبروم رحمی شما بزرگ باشد در صورتی که باعث بروز علائم شدید شود احتمالاً پزشک شما میومکتومی را به عنوان روش درمانی پیشنهاد می دهد. در اکثر موارد این علائم باعث ایجاد اختلالات در زندگی شخصی فرد می شود. و از طرفی این فیبروم ها باعث خونریزی های شدید و در نتیجه کم خونی می شود. بنابراین در این شرایط است که باید عمل میومکتومی به منظور کاهش این علائم و افزایش کیفیت زندگی فرد صورت پذیرد.
میومکتومی چه مشکلی را درمان می کند؟
گاهی وجود فیبروم ها منجر به بروز مشکلاتی برای سلامت فرد می شوند. در ادامه برخی از مشکلات ناشی از شکل گیری فیبروم را متذکر می شویم:
- درد در لگن
- خونریزی غیر عادی یا خونریزی بین دو چرخه قاعدگی
- خونریزی شدید در طول سیکل ماهانه
- ناتوانی در خالی کردن کامل مثانه
بلافاصله بعد از جراحی میومکتومی چه اتفاقی می افتد؟
علائمی حیاتی بیمار نظیر فشار خون و ضربان قلب به دقت چک می شود.
ترشحات واژنی چک می شود.
برای جلوگیری از عفونت برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود.
جهت تخلیه ادرار سند به مدت چند روز سند به بیمار وصل می شود.
ممکن است به دستور پزشک نیاز باشد چند شب در بیمارستان بستری باشید تا شرایط شما تحت نظارت قوی تری قرار بگیرد.
در صورت مواجهه با چنین مشکلاتی، ممکن است متخصص زنان و زایمان، عمل میومکتومی را با هدف درمان برای بیمار تجویز کند. در صورتی که قصد دارید در آینده فرزند دار شوید، این پروسه گزینه درمانی بسیار مناسبی برای درمان خواهد بود.
گزینه های درمانی فیبروم رحم
ابتلا به فیبروم رحم یک رویداد کاملا شایع بوده و برخی از آن ها اصلا نیازی به درمان ندارند. اینکه کدام رویه درمانی برای بیمار در نظر گرفته شود، به چند عامل وابسته است :
- علائمی بروز کرده
- اندازه ، مکان و تعداد توده ها
- سلیقه و ترجیح بیمار
جراحی میومکتومی تنها راه درمان فیبروم نبوده و می توان برای از بین بردن فیبروم ها ، از درمان دارویی نیز بهره برد. مصرف دارو می تواند علائم این بیماری را کاهش داده یا اندازه توده ها را کوچک تر کند. دیگر روش درمان شامل مواردی از قبیل آمبولازیسیون شریان رحمی یا ابلیشن رادیوفرکانسی می باشد. دکتر زنان بهترین رویکرد را بسته به سوابق پزشکی برای شما تعیین می کند.
تفاوت بین میومکتومی و هیسترکتومی
تفاوت اصلی بین این دو پروسیجر این است که در هیسترکتومی فیبروم ها و رحم، هر دو بیرون آورده می شوند. اشخاصی که تحت این عمل جراحی قرار می گیرند دیگر قادر به باردار شدن نخواهند بود و سیکل ماهانه را نیز تجربه نخواهند کرد. اما در پروسه درمان دیگر، تنها فیبروم ها بیرون آورده شده و رحم سر جای خود باقی می ماند؛ به همین دلیل قاعدگی مجدداً رخ داده و بیمار می تواند بدون بروز مشکل، باردار شود.
پیش از عمل میومکتومی چه اتفاقی رخ می دهد؟
متخصص تمام مواردی که باید در جهت آماده شدن برای قرار گرفتن تحت جراحی لحاظ شود را به اطلاع شما می رساند. این امر شامل راهنمایی هایی در مورد تغذیه و مصرف داروهای خاص می باشد. پزشک همچنین دستوراتی را که باید بعد از جراحی رعایت کنید، در اختیارتان می گذارد؛ تغییر در سبک زندگی و مدت زمان استراحت از این دست موارد است. در صورتی که هرگونه سوالی دارید، از جراح زنان خود بپرسید تا دغدغه ها و نگرانی هایتان برطرف شود.
روز عمل، اقدامات زیر صورت می پذیرد :
- در اغلب موارد از بیهوشی عمومی بهره گرفته می شود و داروهای مورد نیاز نیز از طریق تزریق درون وریدی، به بدن بیمار وارد می شود.
- ضربان قلب و فشار خون در حین جراحی تحت کنترل قرار می گیرد تا مشکل خاصی رخ ندهند.
- یک سوند نیز برای خالی کردن مثانه تعبیه می شود.
بلافاصله بعد از جراحی میومکتومی چه اتفاقی می افتد؟
- علائمی حیاتی بیمار نظیر فشار خون و ضربان قلب به دقت چک می شود.
- ترشحات واژنی چک می شود.
- برای جلوگیری از عفونت برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود.
- جهت تخلیه ادرار سند به مدت چند روز سند به بیمار وصل می شود.
- ممکن است به دستور پزشک نیاز باشد چند شب در بیمارستان بستری باشید تا شرایط شما تحت نظارت قوی تری قرار بگیرد.
مراقبت های بعد از میومکتومی
- بهتر است به مدت طولانی سرپا نایستید.
- لازم است که بیمار بعد از میومکتومی به اندازه کافی استراحت کند.
- توصیه می شود بیمار در این دوره به مدت ده دقیقه به صورت روزانه پیاده روی کند.
- باید داروهایی که پزشک شما تجویز کرده است را به موقع و تا زمان مشخص مصرف کنید.
- عموماً دو تا شش هفته بعد از جراحی بیمار می تواند به فعالیت های روزانه خود را از سر بگیرید اما مهم است که در این باره با پزشک خود مشورت کنید تا زمان مناسب را با توجه به شرایط شما مشخص کند.
- در صورتی که خونریزی در ناحیه واژن داشتید و یا در محل بخیه ها عفونت و قرمزی و یا ترشح مشاهده کردید حتما با پزشک خود مشورت کنید.
لازم به ذکر است تمامی مراقبت های لازم توسط پزشک در جلسات مشاوره به بیمار ارائه خواهد شد که پیروی از اناه از اهمیت بالایی برخوردار است.
انواع مختلف میومکتومی
این جراحی دارای سه نوع مختلف می باشد:
- روش باز یا شکمی
- لاپاروسکوپی کم تهاجمی
- هیستروسکوپیک
تصمیم برای استفاده از هر یک از این رویکردها، به عهده پزشک بوده و به فاکتورهایی همچون اندازه فیبروم، تعداد و موقعیت مکانی آن در رحم وابسته است.
میومکتومی باز
دکتر زنان این پروسه را از طریق برشی درون شکم به انجام می رساند؛ این برش می تواند به شکل عمودی و یا افقی در ناحیه شکم ایجاد شود. در مواردی که توده ها بسیار بزرگ هستند، از این روش استفاده می شود، به این ترتیب، متخصص قادر است بر روی اعضای داخلی شکم دید و احاطه کامل داشته باشد. دوره نقاهت این عمل شبیه به سایر جراحی ها است؛ یعنی لازم است چند روز بستری بوده و قبل از بهبودی به صورت کامل، به بدن تان شش هفته استراحت بدهید.
میومکتومی کم تهاجمی
گزینه های کم تهاجمی در این جراحی دارای تنوعی زیادی هستند. این پروسه ها دوره نقاهت کوتاه تری داشته و عوارض زیادی را بر جای نمی گذارند. در ادامه تکنیک های مختلف این پروسیجر را مورد اشاره قرار خواهیم داد:
- متد لاپاروسکوپی: در این پروسه، یک ابزار نازک از طریق ناف وارد بدن می شود. سپس جراح برش های کوچکی را روی شکم ایجاد کرده تا ابزار جراحی را از طریق آن ها وارد نماید. در مرحله بعد فیبروم ها از طریق واژن یا همان برش های کوچک بیرون آورده می شوند. دکتر قره داغی یکی از جراحان بنام در حوزه زنان و زایمان با در محوریت قرار دادن دستیابی به نتیجه ای قطعی و اثر بخش، و با مد نظر قرار دادن مشخصه هایی از این روش درمان که دستیابی به نتیجه نهایی را تضمین نمی کند، در اجرای فرایندهای درمانی خود، استفاده از این روش را در الویت قرار نمی دهد.
- میومکتومی تک پورت: در این پروسیجر ، تنها یک برش نزدیک ناف زده می شود تا بتوان ابزار جراحی را از طریق آن وارد نمود. با اینکه طول برش در این جراحی بزرگتر است، اما این برش تنها برش ایجاد شده روی شکم بوده و برش دیگری ایجاد نخواهد شد.
- میومکتومی هیستروسکوپیک: در این رویکرد نیازی به ایجاد برش نیست. زمانی که فیبروم ها در جای قابل دسترس در رحم قرار گرفته باشند، پزشک یک دوربین مخصوص را به همراه ابزار مخصوص از طریق واژن وارد رحم کرده و توده ها را بیرون می کشد. این روش نسبت به عمل های دیگر فوق الذکر، زمان کمتری را به خود اختصاص می دهد.
عمل میومکتومی چه مدت به طول می انجامد؟
مدت زمان مورد نیاز برای اجرای فرایند جراحی به نوع جراحی انجام شده، مکان فیبروم ها و تعداد آنها وابسته است. در بیشتر موارد، می توان انتظار داشت که این پروسه چیزی بین دو تا سه ساعت به طول بیانجامد.
آیا میومکتومی درد دارد؟
احساس مقداری درد در حین این فرآیند قابل انتظار است. البته دکتر زنان راهکار هایی را برای کمک به کاهش درد در حین عمل یا بعد از آن در اختیار شما قرار می دهد. برای کسب اطلاعات در خصوص اقدامات بعد از عمل، با پزشک خود مشورت کنید.
عوارض درمان فیبروم رحم چیست؟
این نکته را در نظر داشته باشید که تمام جراحی ها، با عارضه هایی همراه هستند؛ به همین دلیل برای کمک به کاهش عوارض، پزشک اغلب ابتدا از رویکردهای غیر جراحی بهره می گیرد. این روش ها شامل موارد زیر می باشند :
- پزشک به مدت شش تا دوازده ماه بیمار را تحت نظر قرار می دهد؛ این کار تا جایی ادامه پیدا می کند که علائم خاصی بروز نمایند.
- در مواردی نیز دکتر زنان داروهای هورمونی را تجویز می کند تا خونریزی واژینال کاهش پیدا کرده و فیبروم ها نیز کوچک تر شوند.
ریسک ها و خطرات میومکتومی
خونریزی، عفونت و لخته شدن خون، اعضای مجاور آسیب وارد می کند. واکنش آلرژیک به داروی بیهوشی نیز از جمله ریسک های این روند جراحی می باشد. در برخی موارد نیز احتمال اینکه بیمار در آینده به زایمان سزارین نیاز داشته باشد بالا می رود. توجه داشته باشید که این عوارض چندان شایع نیستند و در صورتی که یک متخصص خوب زنان و زایمان را انتخاب کرده باشید، احتمال بروز آنها نیز به صفر نزدیک می شود.
ریکاوری جراحی میومکتومی
دوره نقاهت به نوع پروسیجری که تحت آن قرار گرفته اید و نیز به بروز یا عدم بروز عوارض بستگی دارد. می توان در روزهای اول انتظار اندکی درد را داشت؛ به همین دلیل پزشک برای بیمار داروی ضد درد تجویز خواهد کرد. درست بعد از جراحی، بهتر است بیمار کمی قدم بزند تا احتمال لخته شدن خون پایین آید.
در صورتی که میومکتومی باز انجام داده اید، تا بهبودی کامل به شش هفته زمان نیاز خواهید داشت. اما در دیگر روش های کم تهاجمی، اغلب نیازی به بستری شدن نبوده و دوره ریکاوری نیز با سرعت بیشتری طی خواهد شد.
