زگیل تناسلی و راه های درمان

زگیل تناسلی ، از شایع ترین عفونت هایی است که از طریق روابط جنسی منتقل می شود (STI). این عارضه از طریق ویروسی به نام HPV از فردی به فرد دیگر انتقال می یابد ، اما باید توجه داشت که تنها سویه های مشخصی از این ویروس باعث بروز زگیل در ناحیه تناسلی می شوند. توجه داشته باشید که این سویه ها منجر به بروز سرطان نخواهند شد. این بیماری را نمی توان  به صورت کامل درمان کرد ، زمانی که به این ویروس و زگیل مبتلا شوید ، می توانید خیلی راحت آن را به فرد دیگری منتقل کنید ؛ بنابراین باید حین رابطه جنسی از کاندوم و دیگر راه های محافظتی استفاده کنید. با دکتر رویا قره داغی بهترین متخصص زنان در تهران همراه باشید تا به تمامی سوالات شما در این مورد پاسخ داده شود.

زگیل تناسلی چیست؟

عفونتی که ویروس پاپیلوما انسانی یا همان HPV ایجاد می کند ، منجر به بروز ضایعاتی در دستگاه تناسلی فرد می شود. سویه هایی که باعث بروز این عارضه می شوند ، سویه 6 و 11 هستند. این زگیل های مقاربتی از لحاظ ظاهری با یکدیگر متفاوت هستند و به شکل یک جوش مسطح ، زائده و ضایعه برون ریز دیده می شوند. این زگیل ها  در صورت بزرگ بودن با نام  کوندیلوما آکومیناتا نیز شناخته می شوند.

بافت هایی که درگیر این ویروس می شوند متفاوتند و زگیل های تناسلی خارجی  می توانند در مکان هایی مثل قسمت های پایینی دستگاه تناسلی ، مجاری ادراری ، مقعد و یا دهان ایجاد شوند. این زائده ها معمولا بدون نشانه هستند  ولی می توانند بسته به اندازه و مکان آن ها ، دردناک یا خارشی باشند.

این ضایعه ها معمولا در مطب تشخیص داده می شوند و نیازی به نمونه برداری نیست مگر اینکه بیمار مشکوک به نئوپلازی (تکثیر سلول به شکل غیر طبیعی) باشد. ممکن است کوندیلوما آکومیناتا بدون تغییر باقی بماند و یا به صورت خود به خود درمان شود ، همچنین تاثیر درمان روی ویروس هایی که در آینده منتقل می شوند هنوز مشخص نیست. با این حال ، زنان زیادی ترجیح می دهند زگیل تناسلی را بردارند. این زگیل ها را می توان از طریق برش های الکتروسرجیکال ، کرایوتراپی و یا لیزر ابلیشن جدا کرد. به علاوه ، زائده های خیلی بزرگ و برآمده را می توان با دستگاه آسپيراتور التراسونيک (CUSA) نیز مدیریت کرد.

تشخیص زگیل تناسلی

برای اینکه پزشک تشخیص دهد به این عارضه دچار شده اید یا خیر ، اقدامات زیر را انجام می دهد :

• در مورد وضع سلامتی و روابط جنسی شما سوالاتی را طرح می کند. این امر شامل علائمی که با آن مواجه شده اید و نحوه برقراری رابطه جنسی می باشد.
• معاینه فیزیکی را در نواحی مورد نظر انجام می دهد. ممکن است متخصص زنان قادر باشد تنها با مشاهده زائده ها قادر به تشخیص آن باشد.

کولپوسکوپی و تست استووایت (acetowhite)

ممکن است پزشک محلولی اسیدی را روی پوست بریزد تا زگیل های مقاربتی نمایان شوند. ممکن است در حین این روند کمی احساس سوزش داشته باشید. اگر این زگیل ها در واژن بروز کرده باشند ، امکان دارد نیاز به تست پاپ اسمیر نیز باشد.

چه چیزی باعث بروز زگیل در ناحیه تناسلی می شود؟

قدرت انتقال این ویروس از طریق تماس پوستی به شدت بالاست ، به همین خاطر جز بیماری های مقاربتی محسوب می شود. در حدود 30 تا 40 سویه از این ویروس وجود دارد ، اما همانطور که ذکر شد تنها بخش کمی از آن ها باعث بروز زگیل تناسلی می شوند. البته باید این موضوع را در نظر داشته باشید که HPV همیشه باعث به وجود آمدن این عارضه نمی شود ؛ در واقع در بیشتر موارد ویروس به صورت خود به خود از بین می رود و مشکلات سلامتی را با خود به همراه نمی آورد.

درمان زگیل تناسلی

غیر از این راه ها ، می توان داروهای موضعی را روی این عارضه استعمال کرد. یکی از این داروها ، کرم ایمی کیمود پنج درصد می باشد که به عنوان درمانی که سیستم ایمنی را تنظیم می کند ، زگیل تناسلی را نیز از بین می برد. این دارو ماکروفاژ (سلول بیگانه خوار در بافت های بدن) را وادار می کند تا چندین سایتوکاین ترشح کنند. در زگیل های تناسلی این سایتوکاین ، یک رویکرد ایمنی سلول محور را در مقابله با HPV تحریک می کند.

داروی دیگری که برای درمان زگیل مقاربتی استفاده می شود ، پماد سینکاتچینز پانزده درصد می باشد که از برگ چای سبز گرفته شده است. پماد پودوفیلین یک داروی آنتی میتوتیک (ضد تکثیر سلولی ) است که به صورت ده تا بیست و پنج درصد قابل تهیه می باشد که از محلول بنزوئین تشکیل شده و فعالیت ویروس را با  نکروز بافت موضعی مختل می کند. پودوفیلین امروزه به عنوان یک درمان برای زگیل تناسلی استفاده نمی شود ، زیرا در صورتی که به شکل اشتباه استفاده گردد ، ریسک مسمومیت سیستمیک وجود دارد. اما در حال حاضر عصاره نیم درصد پودوفیلین به شکل محلول و ژل وجود دارد که خود بیمار نیز می تواند از آن استفاده نماید.

غیر از موارد ذکر شده ، اسید تری کلرو استیک و اسید بی کلرواستیک نیز داروهای پروتئینی هستند و به صورت سلسله وار توسط پزشک روی زگیل های مقاربتی استعمال می شوند. همچنین تزریق اینترفرون به داخل ضایعه نیز یک درمان تاثیرگذار برای این عارضه می باشد. اما باید توجه داشته باشید که هزینه این درمان نسبتا بالاست.

درمان زگیل تناسلی با الکتروکوتریزاسیون

در این رویکرد ، متخصص زنان و زایمان در طول جراحی از این تکنیک استفاده می کند تا بافت نرم را بسوزاند. الکتروکوتریزاسیون رگ های خونی را در حین پروسه می سوزاند ، همین امر از خونریزی جلوگیری کرده و ناحیه تحت درمان را تمیز نگه می دارد. نیازی به آمادگی خاصی برای انجام این فرآیند وجود ندارد.

ریسک هایی که با این پروسه همراه هستند شامل خونریزی خفیف ، عفونت ، درد یا ناراحتی متوسط می شود. برای جلوگیری از عفونت و درد ، پزشک معمولا برای بیمار آنتی بیوتیک و یا مسکن تجویز می کند.

زگیل تناسلی در کودکان

بر خلاف تصور عموم ، این بیماری تنها مختص به بزرگسالان نیست و کودکان و نوزادان نیز می توانند به آن مبتلا شوند. معمولا زگیل هایی که بعد از دوران نوزادی در بچه ها بروز می کند ، در اکثر موارد به علت آزار جنسی به وجود آمده اند. البته در مواردی این ویروس می تواند از طریق تماس غیر جنسی و خود تلقیحی نیز منتقل شود.

انتقال زگیل تناسلی از مادر به فرزند بعد از کلونیزاسیون پوست (رشد و تکثیر عامل عفونی ) به ندرت اتفاق می افتد ، زگیل چشمی ، حنجره ، ولوا (vulva) و اطراف مقعد که از زمان زایمان تا یک تا سه سالگی کودک بروز می کند معمولا به خاطر این است که نوزاد در معرض HPV مادر قرار گرفته است. معمولا زمانی که مادر به این بیماری مبتلا باشد ،  به صورت روتین سزارین پیشنهاد نمی شود ، مگر اینکه این زائده ها به قدری بزرگ باشند که جلوی زایمان طبیعی را بگیرند و یا هنگام وضع حمل پاره شده و خونریزی کنند.

عوارض ابتلا به زگیل تناسلی چیست؟

این زگیل ها ، سویه بی خطری از عفونت HPV می باشند. سویه های خطرناک این ویروس ، 16 و 18 هستند که منجر به بروز بسیاری از سرطان های دهانه رحم می شوند. این سویه ها همچنین می توانند قبل از ابتلا به سرطان ، تغییراتی را در سلول های دهانه رحم ایجاد کنند. این عارضه ، دیسپلازی (رشد غیرطبیعی بافت) نام دارد. انواع دیگر HPV نیز می تواند منجر به سرطان رحم شود. دیگر عوارض این ویروس شامل موارد زیر می شوند :

• سرطان مقعد
• سرطان حنجره
• سرطان مری
• سرطان پینس (آلت تناسلی مردانه)

چگونه از زگیل تناسلی جلوگیری کنیم؟

برای اینکه خود را از این عارضه در امان دارید ، می توانید از واکسن HPV ، کاندوم و دیگر اقدامات محافظتی بهره بگیرید. برخی از این اقدامات را ذکر کرده ایم :

• واکسن گارداسیل می تواند در هر دو جنسیت ، فرد را از ابتلا به بیشتر سویه های اچ پی وی که منجر به زگیل مقاربتی می شود ، محفوظ دارد. این واکسن ها همچنین می توانند احتمال ابتلا به سرطان را نیز کاهش دهند.
• افراد از سن 9 تا 45 سالگی می توانند این واکسن را دریافت کنند. بسته به سن ، این واکسن به دو تا سه دوز تقسیم می شود. این واکسن باید قبل از اینکه فرد فعالیت جنسی خود را آغاز کند تزریق شوند ؛ زیرا بیشترین تاثیر آن زمانی است که شخص در معرض

ویروس HPV قرار نگرفته باشد.اما هم چنان پس از شروع رابطه جنسی نیز قابل تزریق می باشد!•  استفاده از کاندوم های زنانه و مردانه نیز ریسک انتقال زگیل تناسلی را تا حد زیادی کاهش می دهد.

آیا زگیل تناسلی همیشه علامت‌ دار است؟

در بیشتر موارد زگیل تناسلی بدون علامت است ، اما گاهی خارش ، سوزش یا خون‌ ریزی اندکی نیز در آن مشاهده می‌ شود .

آیا زگیل تناسلی می‌ تواند خود‌ به‌ خود درمان شود؟

معمولاً در یک‌ سوم موارد ، این مشکل بدون درمان ظرف چند ماه ناپدید می شود ، اگرچه باقی موارد ممکن است نیاز به مداخله درمانی داشته باشند .

چه روش‌ هایی برای درمان زگیل تناسلی وجود دارد؟

• کرایوتراپی (فریز با نیتروژن مایع)
• الکتروکوتری یا جراحی کوچک
• لیزر ابلیشن
• داروهای موضعی مثل ایمی‌ کیمود ، پودوفیلین ، پماد سینکاتچینز ، اسید تری‌ کلرو استیک
• تزریق اینترفرون

آیا بعد از درمان زگیل تناسلی ، امکان بازگشت وجود دارد؟

با توجه به اینکه ویروس در بدن می‌ ماند ، زگیل به خصوص در ۳ ماه اول پس از درمان ممکن است دوباره ایجاد شود.

آیا زگیل تناسلی در بارداری ممکن است رخ دهد؟

در طول این دوره ، ممکن است زگیل‌ ها بزرگ‌ تر شوند یا تعداد آنها افزایش پیدا کند ولی خوشبختانه ، اغلب مشکلی را بوجود نمی آورند ، اما اگر رشد زیادی داشتند یا مانع زایمان شوند ، نیاز به درمان خواهند داشت.